[Omhoog] [Kinesitherapeut acuut] [Herevaluatie] [Kine evidenties] [Revalidatieprogramma]

Soms is nog meer begeleiding nodig en dan ligt longrevalidatie voor de hand. Longrevalidatie is een vorm van medisch handelen waarbij meerdere specialisten, waaronder longarts, diëtist, longverpleegkundige, kinesist de vicieuze cirkel van inactiviteit en afnemende conditie doorbreken. Door longrevalidatie nemen de symptomen (moeheid, kortademigheid) af, verbetert de inspanningscapaciteit en de algemene gezondheidstoestand, en neemt de vraag naar medische zorg af (ziekenhuisopnamen, bezoeken aan dokters). Als gevolg daarvan neemt de kwaliteit van leven toe.
Longrevalidatie kan zowel klinisch als poliklinisch worden toegepast en in sommige situaties kan het zelfs bij de patiënten thuis plaatsvinden. Meestal wordt er getraind in groepen van 6 tot 8 mensen, 2 of 5 keer in de week, gedurende 4 tot 12 weken. Hoe intensiever het programma en hoe langer de duur, hoe groter de winst die de patiënt boekt. Van belang is dat het programma wordt aangepast aan de symptomen en de beperkingen van de patiënt. In wezen zijn alle patiënten met COPD die beperkt zijn in hun dagelijkse leven, geschikt voor een dergelijke therapie en moet er niet geselecteerd worden op leeftijd of beperking. De belangrijkste voorwaarde om mee te doen, is de motivatie van de patiënt. Ook moeten de patiënten trainbaar zijn: rolstoelgebonden patiënten hebben geen baat bij longrevalidatie. Rokers doen het in een revalidatieprogramma overigens niet slechter dan niet-rokers. Sommige programma's sluiten rokers uit. Andere doen dat niet, maar stellen dan als voorwaarde dat een 'stop rook'-programma wordt gevolgd.
De drie belangrijke pijlers van een revalidatieprogramma zijn inspanning, voeding en voorlichting. Na een longrevalidatieprogramma houdt de toegenomen inspanningstolerantie enige jaren aan, maar het is wel belangrijk dat de patiënt na het revalidatieprogramma één of andere vorm van inspanning blijft doen (CARA-sport, sportschool, enz.).